A Smissmas Story/Transcript/pl

From Team Fortress Wiki
Jump to: navigation, search
Świąteczna opowieść

[Okładka przedstawia Świętego Mikołaja uderzającego mężczyznę w pasiastej piżamie, który dzierży rewolwer. W tle widać choinkę, wieniec i skarpety na prezenty]

BADLANDZKI
CZYTELNIK

Ilustrowany przewodnik po zagrożeniach sezonu
WYDANIE ZIMOWE       BEZPŁATNE DLA SUBSKRYBENTÓW

"WALCZYŁEM Z MIKOŁAJEM... I PRZEŻYŁEM"
Prawdziwe opowieści o świątecznej odwadze, str. 37

[Słoneczny poranek. Archibald (w czerwonym mundurze) podchodzi do budynku z napisem „BOMBY DLA UBOGICH – FUNDACJA CHARYTATYWNA NON-PROFIT”. Julius (w niebieskim mundurze) właśnie z niego wychodzi. Obok stoi wózek z bombą BLU, który wydaje dźwięk „TIK”]

Archibald: Juliuszu! Chodź szybko! Wydarzyło się coś iście błogosławionego!

Juliusz: Niebiosy, Archibaldzie! Czyżby wzrok mnie mylił?

Archibald: Bynajmniej, przyjacielu! Jakiś dobry, ba, wręcz miłosierny samarytanin zostawił na naszym progu tykającą bombę!

Juliusz: To prawdziwy cud Świąt dla biednych, pozbawionych bomb nieszczęśników z Teufort!

Archibald: Uściskajmy się z radości! Nawet się nie podpisali! To czyni ich bohaterstwo znacznie łatwiejszym do obrony w sądzie!

Głos: „Pozwoli pan, że tutaj przerwę...”

[Scena nagle przenosi się na salę sądową. Głosem okazał się Sędzia, a obok niego siedzi Scout z drużyny BLU w garniturze]

Sędzia: ...w tej pana rozwlekłej, niespójnej, wysoce wątpliwej i samochwalczej opowieści... Muszę panu przypomnieć, że składa pan zeznania pod przysięgą. Czy jest pan pewien, że to prawdziwa wersja wydarzeń, które sprowadziły pana i pana zamaskowanego wspólnika przed ten sąd?

Skaut: Jasna cholera, że tak. Ja-

Sędzia: Nie, nie. Niech pan się naprawdę poważnie nad tym zastanowi.

Skaut: Uh... może lepiej... skonsultuję się z moim... obrońcą.

[Skaut odwraca się do Żołnierza BLU w oficjalnym stroju, który wystawia kciuk w górę. Obok siedzi Szpieg BLU z głową na biurku, wyraźnie załamany sytuacją]

Skaut: Tak. Wysoki sądzie, przysięgam, że dokładnie tak to wyglądało.

Sędzia: Świetnie. Zatem zdziwi pana fakt, że bomba nie wybuchła w fundacji rozdającej bomby... która, jak już mówiłem, nie istnieje i nigdy nie będzie istnieć... ale w rzeczywistości rozniosła ośrodek szkoleniowy dla Mikołajów w centrum handlowym. A ponieważ nie wskazał pan żadnego ze swoich wspólników, zostaje pan skazany na-

Skaut: Ho, ho, ho! Nikt mi nie powiedział, że mogę sypać! Widzi pan tego prawnika z urzędu? To on to wszystko zaplanował!

Żołnierz: JUDASZU!

[Żołnierz zaczyna dusić Skauta, a Sędzia uderza młotkiem]

Sędzia: Cisza! Spokój!

Żołnierz: Zabiję cię, zanim posadzą mnie na krześle!

Skaut: Jesteś.. najgorszym.. prawnikiem.. na świecie!

[Centrum handlowe. Skaut w stroju elfa opiera się o znak informujący o pracach społecznych. Kolejka do Mikołaja jest podzielona na „Samotne matki” i „Cała reszta”]

Sędzia (zza kadru): „...skazuję was na prace społeczne”.

Blondynka: Panie elfie? Przepraszam, jak długo trzeba czekać do Mikołaja?

Skaut: Dla takiej ślicznej samotnej mamusi jak pani? Co powie pani na „już teraz”?

Blondynka: Och, mam męża. Właśnie parkuje sa-

Skaut: Na koniec kolejki.

[Później. Mały chłopiec - Jack - siedzi na kolanach Żołnierza, który jest przebrany za Mikołaja. Zamiast granatów ma na piersi bombki choinkowe]

Mały Jack: ...i chcę figurkę Saxtona Hale'a, i arenę do walk z hippisami, i...

Żołnierz: Synu, to są tylko rzeczy, które chcesz. Ten Mikołaj daje ci to, czego potrzebujesz. Po pierwsze: porządną fryzurę.

[Żołnierz wyciąga maszynkę elektryczną. Rodzice chłopca - Henry i jego żona - są wściekli]

Blondynka: Henry! Ten Mikołaj goli Jackowi głowę!

Henry: No czekaj pan sekundę, kolego...

Żołnierz: Po drugie: dam ci prezent w postaci męstwa. Będziesz patrzył...

[Żołnierz wstaje i zdejmuje sztuczną brodę, gdy ojciec Jacka podchodzi do niego]

Żołnierz: Jak Mikołaj spuszcza łomot twojemu ojcu na twoich oczach.

Mały Jack: Jeeej?

[Szpieg rozmawia przez telefon przy ścianie]

Miss Pauling: Po pierwsze: jak Żołnierz został obrońcą publicznym?

Szpieg: To długa historia, rozdział pierwszy: jego współlokator jest czarodziejem. Kontynuować?

Miss Pauling: Wiesz co? Nieważne. Po prostu nie pogarszajcie sprawy.

Szpieg: Nie ma problemu.

Żołnierz (w tle): CHODŹ NO TU, TY...

Szpieg: Jak na razie wszystko wydaje się być w normie.

[Żołnierz i Henry wypadają przez zasłony, bijąc się. Nagle przez drzwi wpadają renifery w kolczastych uprzężach, ciągnące saniami Starego Nicka]

Stary Nick: Jestem Stary Nick! Duch australijskich Świąt. Przybyłem po wasze dzieci!

Żołnierz: ... Huh.

[Szpieg wraca do rozmowy z Miss Pauling]

Szpieg: Z czystej ciekawości. W jak wielkie tarapaty wpadniemy, jeśli wszystkie dzieci zostaną porwane?

Miss Pauling: Szpiegu. Zajmij. Się. Tym. Już.

[Szpieg widzi Małego Jacka obok siebie]

Mały Jack: Proszę pana?

Szpieg (podając mu telefon): Trzymaj to.

Miss Pauling: Co? Czy to dziecko, Szpiegu? To nie jest śmieszne!

[Szpieg odłamuje sopel lodu z budki telefonicznej i podaje go Jackowi]

Szpieg: Weź to. Mam plan. Musisz robić, co powiem. Stój w zasięgu wzroku i nie ruszaj się, póki nie powiem. Nie słuchaj głosu w telefonie.

[Stary Nick podchodzi do Skauta, który trzyma rurkę po papierze do pakowania]

Stary Nick: Papier do pakowania. Chcesz mnie powstrzymać... papierem.

Skaut: Taa. Może podejdziesz tu i pokażesz mi, jaki mój papier jest głupi?

[Skaut rzuca bombkę prosto w twarz Nicka, a potem Żołnierz uderza go figurką Saxtona Hale'a. Nick upada obok Jacka]

Żołnierz: Moc Świąt cię potępia!

[Stary Nick wstaje i podnosi Jacka]

Stary Nick: Mój warsztat potrzebuje pięćdziesięciorga dzieci. Ten tutaj będzie musiał po prostu pracować bardzo ciężko.

Skaut: Dobra rada, stary. To nie jest dzieciak, którego chcesz porywać.

[Jack wbija sopel w szyję Nicka. Tryska krew]

Stary Nick: AUUUGGHHHhrrrr... [upada]

Skaut: Heh. Szpiegu, widziałem jak dźgasz milion gości... ale to było moje ulubione.

[Pojawiają się reporterzy. Szpieg siedzi z boku z Małym Jackiem]

Reporterka: Wiadomości Teufort. Jak to jest być bohaterami?

Skaut: Jeśli mam być szczery? Jak w każdą sobotę.

Żołnierz: Z radością ogłaszam istnienie konfliktu, o którym wcześniej nie wiedziałem! Wojna o Święta! I wie pani co? Wygrywamy!

[Z boku Szpieg siedzi z Małym Jackiem]

Mały Jack: Dźgnąłem człowieka. Prosto w szyję.

Szpieg: Mm.

Mały Jack: Zrobiłem dokładnie to, co mi pan kazał. Tak bardzo się bałem.

Szpieg: A teraz? Nadal się boisz?

Mały Jack: Hm. Nie.

Szpieg: To dobrze. Wesołych Świąt.

[Gazeta Dziennik Teufort Times Zdjęcie przedstawia Żołnierza obejmującego Henry'ego ramieniem, obaj są poobijani i zakrwawieni. Obok nich Mały Jack siedzi na barana u Szpiega, a Skaut ponownie flirtuje z matką chłopca. Treść artykułu to tekst zastępczy]

DZIENNIK TEUFORT
ZACHMURZENIE Z SZANSĄ NA NAGŁY ATAK NAJEMNIKÓW                                              BEZPŁATNE DLA SUBSKRYBENTÓW
LOKALNI BOHATEROWIE ZABILI MIKOŁAJA

      Ułaskawieni za
      zgładzenie - jak
      dotąd sądzono -
      mitycznej maskotki
      świątecznej


WESOŁYCH ŚWIĄT ŻYCZY
ZESPÓŁ TEAM FORTRESS 2!